ایمپلنت دندان با لیزر در تهران

ایمپلنت دندان با لیزر در تهران – امروزه به علت پیشرفت بسیار زیاد امر مهم دندانپزشکی و البته نیاز بیشتر مردم، هر روزه شاهد این مورد هستیم که افراد زیادی به دندانپزشک مراجعه می‌کنند تا مورد معاینه قرار گرفته و مشغول به انجام جراحی‌های مختلفی نظیر ایمپلنت و لمینت دندان شوند. اگر که با این ۲ نوع جراحی و البته کاربرد و روش آن‌ها آشنا نیستید، در این مطلب با ما همراه باشید تا به معرفی، توضیح و بررسی آن‌ها بپردازیم و در آخر نیز می‌توانید به دندانپزشک مورد اعتماد در وبسایت ما برای انجام امور ایمپلنت و لمینت مراجعه کنید، تا خیالتان از کیفیت این مورد راحت باشد.

ایمپلنت لیزری چیست؟

ایمپلنت دندان با لیزر در تهران – یکی از روش‌هایی که توانسته به بیماران کمک بسیار زیادی کند و همچنین تیک مثبت دو معیار سلامت و کیفیت را داشته باشد، ایمپلنت لیزری می‌باشد. با استفاده از روش ایمپلنت دندان با لیزر ، می‌توان میزان جراحت و صدمه‌ای که به بافت لثه می‌خورد را به کمترین حالت ممکن رساند. که باعث بهبود سرعت این عمل، راحتی مریض به علت درد کمتر و همچنین سرعت بهبودی سریع‌تر زخم‌ها خواهد شد. جراحی لمینت و ایمپلنت هر روزه در حال پیشرفت هستند و بخاطر استقبال زیادی که بیماران و همچنین افراد دندانپزشک از این مورد دارند، شاهد این هستیم که هر روزه روش‌های پیشرفته‌تر و بهینه‌تری ابداع می‌شود. یکی از نکاتی که باید توجه داشته باشید این است که انواع ایمپلنت‌ها از جنس تیتانیوم می‌باشند که با استفاده از جراحی درون لثه قرار داده می‌شوند و پس از گذشت مدتی شاهد این هستیم که با استخوان باقیمانده ارتباط برقرار کرده و جوش می‌خورند.
اگر که به فکر مراجعه به دندانپزشک برای انجام انواع مختلف ایمپلنت هستید، بهتر است اطلاعاتی دراین باره داشته باشید. این دسته بندی بر اساس انجمن دندانپزشکان آمریکا که ایمپلنت‌های دندانی مختلفی نیز زیر نظر آن‌ها انجام می‌شود ارائه داده شده است.

انواع ایمپلنت

• ایمپلنت‌های اندواستیل: (Endosteal) یکی از رایج ترین نوع ایمپلنت اندواستیل می‌باشد که اغلب برای عمل‌های دو مرحله‌ای استفاده می‌شود. اندواستیل‌ها به شکل پیچ‌های کوچکی هستند و معمولا از تیتانیوم ساخته شده‌اند تا قدرت بالا و استحکام زیادی در طولانی مدت داشته باشند. این نوع ایمپلنت در داخل استخوان فک قرار می‌گیرد، سپس دندان‌های مصنوعی روی این ایمپلنت‌ها قرار می‌گیرند.
• ایمپلنت‌های ساب پریواستیل: (Subperiosteal Implants): نوع ساب پریواستیل از ایمپلنت، به صورت معمول به جای قرار گیری مستقیم داخل استخوان، روی استخوان فک و زیر لثه قرار می‌گیرد و مقداری از آن بیرون از بافت لثه باقی می‌ماند تا بتواند دندان را نگه دارد. این روش بسیار مناسب افرادی است که استخوان فک سالم و مقاومی ندارند و نمی‌توانند یک پیوند استخوانی جدید را انجام دهند. همچنین قابل توجه است که ایمپلنت‌های ساب پریواستیل اغلب برای جراحی‌های یک مرحله‌ای استفاده می‌شوند.
• ایمپلنت یک مرحله‌ای: در این نوع از ایمپلنت شاهد این هستیم که بعد از قرار گرفتن قطعه ایمپلنت داخل استخوان فک، مقداری از بافت لثه بیرون می‌ماند و بعد از بهبودی کامل دیگر نیازی به جراحی مجدد برای گذاشتن تاج دندان روی آن‌ها نیست. به این معنی که ایمپلنت و اباتمنت هر دو در یک مرحله نصب می‌شوند و دیگر نیازی به مراحل جداگانه برای نصب آن‌ها نیست. یکی از معایب اصلی این روش را می‌توان آسیب پذیر بودن آن نسبت به بخش‌های داخلی دهان دانست، به همین علت بایستی هنگام انجام این روش تمام موارد و نکات ایمنی رعایت شود تا در فرآیند و همچنین در آینده مشکلی پیش نیاید.
• ایمپلنت دو مرحله‌ای: اینمپلنت دو مرحله، رایج‌ترین نوع ایمپلنت است، این نوع از ایمپلنت داخل استخوان فک و زیر بافت لثه قرار می‌گیرد، سپس بافت لثه را به وسیله بخیه مسدود می‌کند.

انواع ایمپلنت بر اساس روش کاشت

ایمپلنت برسازی درون کاشتی: در این نوع ایمپلنت، یعنی برسازی درون کاشتی شاهد این اتفاق هستیم که از یک نوع قالب فلزی استفاده می‌شود تا در زیر بافت لثه قرار گیرد و به استخوان فک متصل شود تا دندان بتواند روی آن قرار بگیرد. کاربرد این روش برای افرادی است که مشکلاتی نظیر حداقل ارتقاع استخوان فکی دارند یا نمی‌توانند از دندان های مصنوعی معمول موجود استفاده کنند.

ایمپلنت فرورونده: یکی دیگر از روش‌هایی که بسیار استفاده دارد و به نوعی معمول‌ترین روش ایمپلنت می‌باشد. نوع کاشت فرورونده است همانطور که از نامش پیداست، به شکل پیچ در داخل استخوان فک قرار می‌گیرد و دارای طول، و به صورت کلی اندازه‌ی کاملاً متفاوتی است. موردی که به شرایط بیمار نیز بستگی دارد و بر این اساس بررسی و انتخاب می‌شود.

ایمپلنت دارای چهارچوب راموس: آخرین نوع و البته خاص‌ترین نوع از ایمپلنت چهار چوب راموس می‌باشد، این نوع ایمپلنت برای بیمارانی به کار می‌رود که دارای استخوان فکی ضعیف در فک پایین هستند و قابلیت انجام ایمپلنت ریشه‌ای را ندارند. ایمپلنت دارای چهارچوب راموس در انتها و گوشه عقب استخوان فک در دهان قرار می‌گیرد. پس از ترمیم بافت لثه، یک میله فلزی در اطراف بالای لثه مشاهده می‌شود که دندان‌های مصنوعی متناسب با آن ساخته شده و روی آن قرار می‌گیرند.